แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนมิตรภาพ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนมิตรภาพ แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552

ขอแค่ความเป็นเพื่อน

ขอเป็นเพื่อนกับเธอสักคนจะได้ไหม?
ขออยู่ใกล้-ใกล้ไปไหนมาไหนกับเธอ
คอยห่วงใยถามไถ่ทุกข์-สุข
แบ่งปันเสียงหัวเราะ
และหยาดน้ำตากับเธอ
ขอแค่เป็นเพื่อนที่ดี
เพื่อนที่ไม่ต้องการคำหวาน
ไม่หวังของขวัญ
ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนอื่นใด
นอกจากความจริงใจจากเธอ
โลกของชั้นเหงาเหลือเกิน
ผู้คนมากมายผ่านมา-ผ่านไป
เป็นได้แค่คนรู้จัก
ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนรักที่เข้าใจ
ไม่มีไหล่ให้พิงยามเหนื่อยล้า
ไม่มีมือของเพื่อนคอยเช็ดน้ำตายามมีปัญหา
เดินกอดคอร้องเพลงไปกับชั้นเลย
เธอเป็นคนดี
เธอมีเพื่อนมากมาย
ขอชั้นเป็นเพื่อน...
อีกคนจะได้ไหม...

วันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

เรือน้อยลำหนึ่ง

เรือน้อยลำหนึ่ง
หลงทางอยู่กลางมหาสมุทร
โดดเดี่ยว...อ้างว้าง...
ไม่รู้ทิศเหนือใต้ปลายทาง
ความฝันปลิวคว้าง...หายไป
นกน้อยปีกขาว
หลงทางอยู่กลางเมฆหมอก
ไขว่คว้าหาแสงตะวัน
พกพาหัวใจฝัน
ข้ามผ่านคืนวันไปเดียวดาย
บนถนนไปสู่ดวงดาว
ยังยาวไกลไม่รู้จบ
ชั้นอยากมีเพื่อนร่วมทาง

วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

กว่าจะมี...


กว่าจะมีเพื่อนที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย
ความทรงจำมากมายในใจชั้น
ชั้นจะเก็บเอาไว้เป็นของสำคัญ
เพราะว่าเราผูกพันกันเหลือเกิน
อาจจะต้องห่างไกลกันสักครั้ง
ขอให้รู้เรายังไม่ห่างเหิน
การมีเพื่อนไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
แต่ส่งข่าวมาบ้างก็เกินพอ