ชีวิตคือการต่อสู้นะคนดี
ถึงแม้บางทีจะล้มลงบ้าง
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องละวาง
ขอให้เธอก้าวย่างสู่ทางฝัน
ถึงบางครั้งจะเหน็ดเหนื่อยท้อแท้
ก็อย่าอ่อนแอ เพราะเธอยังคงมีฉัน
เราสองคนจะคอยเป็นกำลังใจให้กันและกัน
ในวันที่ใจเรานั้นอ่อนแอ
วันอังคารที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2552
วันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2552
สะพานชีวิต
สะพานชีวิตที่ทอดยาว เส้นทางสีขาวที่ก้าวเดินในแต่ละก้าวถูกแต่งแต้มให้เป็นสีต่างๆกันไป
บางก้าวเป็นสีที่สดใส บางก้าวเป็นสีเท่าหม่น
สลับสับเปลี่ยนกันไป ทำให้สะพานดูมีสีสัน
ในขณะที่ฉันเดินมาถึงกลางสะพาน
อีกหลายๆคนเดินอยู่ข้างหลังฉัน
และก็ใครอีกหลายๆคนที่เดินนำหน้าฉัน
นั่นคือเส้นทางที่ทุกคน
จะต้องเดินไปตามบาทวิถี
หนทางสิ้นสุดอยู่ที่ใดทุกคนรู้
อยู่ที่ว่าเราจะก้าวเดินไปอย่างระมัดระวัง
หรือปล่อยจิตใจให้ล่องลอยโดยที่ไม่รู้ว่า
ฉันย่างก้าวถึงไหนแล้ว
ตอนนี้ฉันกำลังล่องลอยอยู่กลางสะพาน
ฉันรู้สึกเคว้ง บางอารมณ์ฉันอยากเดินกลับไป
แต่ในแต่ละก้าวที่ฉันเดินผ่านมา
มันได้ถูกแต่งแต้มสีสันไปแล้ว
แก้ไขอะไรไม่ได้ เพราะฉะนั้น
ในทุกย่างก้าวต่อไป ฉันเตือนตัวเองว่า
จะต้องแต้มสีสันในก้าวต่อไปให้สดใส
ดียิ่งกว่าเดิมจนกว่าหนทางจะสิ้นสุดลง
ตามทางข้างหน้ามันยังคงเป็นสีขาว
ที่รอสีสันมาแต่งแต้ม
ฉันยังคงก้าวเดินต่อไป ต่อไป
บนเส้นทางสะพานชีวิต....
บันดาลใจจาก เรื่องสั้นสะพานชีวิต
วันเสาร์ที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552
ท่วงทำนอง...ของน้ำตา
ร้องไห้ออกมาเลย
หากยังไม่เคยเสียใจ
จะไปแคร์สายตาใคร
ในเมื่อเราพอใจจะทำ
ร้องไห้ออกมาเลย
หากว่าไม่เคยเจ็บช้ำ
เมื่อร้องแล้วก็จดจำ
ท่วงทำนอง...ของน้ำตา
หากยังไม่เคยเสียใจ
จะไปแคร์สายตาใคร
ในเมื่อเราพอใจจะทำ
ร้องไห้ออกมาเลย
หากว่าไม่เคยเจ็บช้ำ
เมื่อร้องแล้วก็จดจำ
ท่วงทำนอง...ของน้ำตา
วันพุธที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552
ถนนสายเก่า
ถนนสายเก่าเก่า
ไม่มีเราทั้งสอง
ฉันทำได้แค่นั่งมอง
เธอเดินจากฉันไป
เมื่อเธอเดินลับลา
น้ำตาก็รินไหล
ไปเถอะถ้าอยากไป
ฉันคงร้องไห้อีกไม่นาน
ไม่มีเราทั้งสอง
ฉันทำได้แค่นั่งมอง
เธอเดินจากฉันไป
เมื่อเธอเดินลับลา
น้ำตาก็รินไหล
ไปเถอะถ้าอยากไป
ฉันคงร้องไห้อีกไม่นาน
วันจันทร์ที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2552
ไม่มีอะไรน่าจดจำ
ถ้อยคำบางคำ
การกระทำบางอย่าง
ของใครบางคน
อาจทำให้เรารู้สึกว่า...
ความจริงใจที่เรามีให้
ไม่เคยมีความหมาย
และไม่เคยได้มันตอบกลับมา
บทเรียนเหล่านั้น...
มันทำให้เราได้รู้ว่า
คนคนนั้น...
ไม่ควรที่จะอยู่ในสายตา
ถ้อยคำอย่างนั้น...
มันไม่มีคุณค่า
การกระทำอย่างนั้น...
มันก็แค่...
สิ่งเลวร้ายที่เคยผ่านมา
ไม่มีอะไรน่าจดจำ
การกระทำบางอย่าง
ของใครบางคน
อาจทำให้เรารู้สึกว่า...
ความจริงใจที่เรามีให้
ไม่เคยมีความหมาย
และไม่เคยได้มันตอบกลับมา
บทเรียนเหล่านั้น...
มันทำให้เราได้รู้ว่า
คนคนนั้น...
ไม่ควรที่จะอยู่ในสายตา
ถ้อยคำอย่างนั้น...
มันไม่มีคุณค่า
การกระทำอย่างนั้น...
มันก็แค่...
สิ่งเลวร้ายที่เคยผ่านมา
ไม่มีอะไรน่าจดจำ
วันศุกร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2552
บอกกันหน่อยได้ไหม?
อยากจะฟังเหตุผล
ที่เธอทำกับคนๆนี้
ไม่เคยใส่ใจ...ใยดี
ทิ้งกันไปง่ายๆอย่างนี้เพราะอะไร
บอกกันหน่อยได้ไหม?
เพื่อคลี่คลาย ข้อสงสัย
แค่เพียงอยากรู้ว่าทำไม
เธอถึงทิ้งกันไปได้ คนเคยรักกัน
ที่เธอทำกับคนๆนี้
ไม่เคยใส่ใจ...ใยดี
ทิ้งกันไปง่ายๆอย่างนี้เพราะอะไร
บอกกันหน่อยได้ไหม?
เพื่อคลี่คลาย ข้อสงสัย
แค่เพียงอยากรู้ว่าทำไม
เธอถึงทิ้งกันไปได้ คนเคยรักกัน
วันอังคารที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2552
สัญญา
แม้ว่าวันเวลาจะผ่านไปแค่ไหน
อยากให้เธอรู้ไว้เสมอ
แม้เราจะ...ไม่ได้มาพบเจอ
รู้ไว้นะ...เธอฉันคอย...ห่วงใย
รักเธอมากรู้ไว้ซะบ้าง
แม้ไกลห่างรักยังติดตามไปอยู่ใกล้
วันเวลาจะผ่านไปแค่ไหน
สัญญานะว่ารักในใจไม่เปลี่ยนแปลง
อยากให้เธอรู้ไว้เสมอ
แม้เราจะ...ไม่ได้มาพบเจอ
รู้ไว้นะ...เธอฉันคอย...ห่วงใย
รักเธอมากรู้ไว้ซะบ้าง
แม้ไกลห่างรักยังติดตามไปอยู่ใกล้
วันเวลาจะผ่านไปแค่ไหน
สัญญานะว่ารักในใจไม่เปลี่ยนแปลง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
